Wędzone żeberka wieprzowe opłucz w letniej wodzie, a następnie podziel nożem wzdłuż kości na mniejsze, zgrabne kawałki (po 1–2 kostki). Przełóż mięso do dużego garnka z grubym dnem (o pojemności minimum 5 litrów). Zalej 2,5 litra zimnej wody. Wrzuć 3 liście laurowe, 5 ziaren ziela angielskiego oraz 10 ziaren czarnego pieprzu. Na tym etapie kategorycznie nie dodawaj ani grama soli! Postaw garnek na średnim ogniu i doprowadź do wrzenia. Gdy wywar zacznie delikatnie pyrkać, zmniejsz płomień na minimum, przykryj uchyloną pokrywką i gotuj powoli przez około 40–45 minut. W tym czasie dymny aromat wędzonki, naturalna żelatyna z chrząstek i kolagen przejdą do wywaru, tworząc głęboką, aksamitną bazę zupy.

Podczas gdy wywar z żeberek powoli się gotuje, przygotuj groch i włoszczyznę. Użyj żółtego grochu łuskanego (w połówkach). Wsyp go na gęste sitko lub do durszlaka i płucz pod zimną, bieżącą wodą przez 1–2 minuty, aż spływająca woda stanie się idealnie przejrzysta (wypłukanie pyłu skrobiowego zapobiega kipieniu podczas gotowania). Grochu połówkowego nie musisz wcześniej namaczać! Marchewki, pietruszkę oraz kawałek selera obierz. Jedną marchewkę i pietruszkę pokrój w półplasterki lub kostkę, a drugą marchewkę i seler zetrzyj na tarce o grubych oczkach – dzięki temu warzywa częściowo połączą się z grochem, a częściowo nadadzą zupie apetyczną strukturę. Po 40 minutach gotowania żeberek wsyp do garnka wypłukany groch oraz przygotowane warzywa i kawałek pora. Gotuj na wolnym ogniu przez kolejne 30 minut, od czasu do czasu mieszając od samego dna, ponieważ groch opada i lubi przywierać.

Wędzony boczek pozbaw twardej skóry (skórę możesz wrzucić do gotującego się garnka z wywarem, by oddała dodatkowy smak), a mięso pokrój w równą kostkę o boku około 7–8 mm. Cebule obierz i posiekaj w drobną kostkę. Rozgrzej suchą patelnię na średnim ogniu i wrzuć pokrojony boczek. Smaż go powoli przez 6–8 minut, aż wytopi się z niego przezroczysty, aromatyczny tłuszcz, a same skwarki staną się lekko chrupiące i rumiane. Wtedy dorzuć posiekaną cebulkę oraz 1 płaską łyżkę suszonego majeranku. Smaż całość na małym ogniu przez kolejne 5–6 minut, regularnie mieszając, aż cebula zmięknie, zeszkli się i zyska piękny, złocisty odcień. Zapach podsmażanego boczku z cebulą i ciepłym majerankiem to esencja tradycyjnej polskiej kuchni polowej.

Ziemniaki obierz, umyj i pokrój w równą kostkę o wielkości około 1,5 cm (dzięki temu ugotują się w tym samym czasie, zachowując zwięzłość). Sprawdź stan grochu w garnku: powinien być już miękki, a pojedyncze połówki powinny zacząć się naturalnie rozwarstwiać i zagęszczać wywar. Wyjmij z garnka ugotowane żeberka na talerz, aby lekko przestygły, po czym zdejmij z nich mięso, podziel je na mniejsze kąski i wrzuć z powrotem do zupy (kości wyrzuć). Do garnka wrzuć pokrojone ziemniaki oraz całą zawartość patelni: zrumieniony boczek ze złocistą cebulką wraz z całym wytopionym tłuszczem. Teraz jest właściwy moment na pierwsze posolenie: dodaj 1 płaską łyżkę soli kamiennej oraz świeżo mielony czarny pieprz. Gotuj całość na małym ogniu przez około 15–20 minut, aż ziemniaki będą idealnie miękkie, a groch ulegnie częściowemu rozkremowaniu.

Gdy ziemniaki są już idealnie maślane, zdejmij garnek z palnika lub zmniejsz ogień do absolutnego minimum. Czosnek obierz i przeciśnij przez praskę prosto do zupy (dodany na sam koniec nie straci swojej świeżości i nie zgorzknieje). Teraz najważniejszy trik: weź 2 czubate łyżki suszonego majeranku, wsyp na otwartą dłoń i energicznie rozetrzyj drugą dłonią tuż nad garnkiem. Tarcie w dłoniach kruszy listki i pod wpływem ciepła unoszącej się pary natychmiast uwalnia skoncentrowane olejki eteryczne. Wymieszaj zupę dokładnie dużą drewnianą łyżką. Spróbuj wywaru i w razie potrzeby dosól do smaku. Przykryj garnek pokrywką i odstaw na blat na 10–15 minut przed podaniem. W tym czasie smaki żeberek, boczku, majeranku i słodkiego grochu przegryzą się w jedną, harmonijną całość. Podawaj gorącą z pajdą wiejskiego chleba żytniego.